Concept

Στα Δυτικά, εκεί που ο Αχελώος συναντιέται με τη θάλασσα, υπάρχει μια Ελλάδα διαφορετική από αυτή που έχει διαφημιστεί και έχουμε στο μυαλό μας. Είναι ένας τόπος που ο ζωοδότης θεός-ποταμός Αχελώος, έβαλε ξεκάθαρα τη σφραγίδα του και κυριολεκτικά τον έπλασε. Είναι ένας τόπος, όπου οι άνθρωποι άφησαν το αποτύπωμά τους από εποχές που μνημονεύονται σε μύθους και συνεχίζουν συνεχίζουν να το αφήνουν έως και σήμερα.

Την περιοχή αυτή είχα την τύχη να τη γνωρίσω καλά, γιατί λόγω εντοπιότητας, από πολύ μικρός ζυμώθηκα μαζί της, στην αρχή σαν άγουρος καλοκαιρινός περιηγητής, αργότερα σαν ενθουσιώδης εξερευνητής και στο τέλος σαν ώριμος θαυμαστής και συνειδητοποιημένος λάτρης της μοναδικότητας που προσφέρει.

Περπάτησα τους ατέλειωτους κάμπους, που στα παλαιά χρόνια ήταν θάλασσα και διέσχιζαν καράβια, σκαρφάλωσα σε λόφους στη μέση του κάμπου που παλιά ήταν νησιά με πελώρια τείχη και ταρσανάδες, όπου άραζαν τριήρεις.

Με φιλοξένησαν ψαράδες στα φημισμένα ιβάρια, που ακόμη λειτουργούν όπως πριν εκατοντάδες χρόνια, ψάρεψα μαζί τους και μαγειρέψαμε απ’ την “αλιά”, την ψαριά τους δηλαδή όπως την λένε οι ντόπιοι, πίνοντας και ακούγοντας ιστορίες απ’ τους παλιούς και πειράγματα απ’ τους νεότερους.

Κολύμπησα σε ατελείωτες αμμουδερές παραλίες με κρινάκια. Είδα όλα τα είδη των πουλιών, που μπορεί να υπάρξουν στους ατέλειωτους βαλτότοπους, που απλώνονται απ’ άκρη σ’ άκρη.

Έσμιξα σε διονυσιακούς χορούς στα τοπικά πανηγύρια, που κρατούσαν μέχρι να ροδίσει η αυγή.

Και ποιος δεν πέρασε απ’ εδώ. Όλοι οι λαοί του κόσμου. Σκάβεις και βρίσκεις πράγματα απ’ όλες τις εποχές κι απ’ όλα τα μέρη της γης.

Ο τουρισμός, άγνωστη λέξη. Οι ντόπιοι έχουν το προνόμιο να χαίρονται τον τόπο τους και να μην τον “μοιράζονται” με ξένους. Εξάλλου υποδομές δεν υπάρχουν.

Και τώρα, με την αρχέγονη εμπειρία των χρόνων που έζησα σ΄ αυτό το μέρος, με το φιλτράρισμα της ζωής και της επιπλέον γνώσης που ήλθε μεγαλώνοντας και με το φίλτρο της “ωριμότητος”, θέλω να μοιραστώ τις εικόνες, τις στιγμές και τη μοναδικότητα αυτού του τόπου.